Czcionka: Kontrast:

Proces powstawania rzeźb tworzących ekspozycję Dotyk historii składa się z kilku ciekawych, różnorodnych etapów.

By stworzyć rzeźby wierne oddające wygląd zabytków dobrze jest skompletować ich dokumentację architektoniczną.
Przeważnie są to szczegółowe plany architektoniczne ułatwiające precyzyjne przeskalowanie obiektów do rozmiarów modelu. Warto też wykonać fotografie budynków- w ujęciach ogólnych oraz ich poszczególnych detali, nieujętych zazwyczaj w planach architektonicznych a przydatnych w późniejszych pracach nad modelem.

Prace modelarskie rozpoczyna się od odtworzenia zasadniczych brył stanowiących budynek, którym w miarę postępu prac dodawany będzie detal.
Podczas powstawania modelu wykorzystywane są rozmaite narzędzia i materiały. Artysta posługuje się nożami, skalpelami, pilnikami, opalarką i wieloma pozornie niezwiązanymi z modelarstwem przedmiotami. Część rozwiązań technicznych, sposobów pracy i użytych materiałów stanowi  tajemnicę zawodową Artysty.

Końcowy etap powstawania modelu stanowi nadawanie ścianom budynków faktury - zadbać należy o konsekwentne stosowanie stworzonego języka plastycznego. Elementy ceglane, tynkowane czy dachówki- wszystkie muszą być charakterystyczne i pozostawać jednoznaczne w odbiorze przez osoby niewidome.

 


Gotowy model, składający się z ponumerowanych, niezłączonych ze sobą elementów, trafia do pracowni odlewniczej gdzie powstanie z niego odlew z brązu.
Przy wykonywaniu projektu Dotyk historii korzystano z metody wytapianych modeli, zwanej również metodą wosku traconego.

Rzeźba powstaje w wyniku zastąpienia modelu przez jego replikę z brązu. Ponieważ modele zabytków są dość skomplikowane w kształcie, formę, która je pokryje wykonuje się ze specjalnego silikonu. Dzięki swej elastycznej strukturze łatwiej zdjąć negatyw silikonowy z modelu niż nieraz stosowany negatyw gipsowy. Silikon w przeciwieństwie do gipsu jest elastyczny- nie pęka, trudniej go uszkodzić, a ponadto może być wykorzystywany wielokrotnie. Gdy forma zastygnie, wyjmuje się z jej wnętrza oryginalny model, zaś na jego miejsce wlewa się płynny-gorący wosk, który dokładnie wypełnia formę odwzorowując precyzyjnie kształt negatywu. Ostygły już model woskowy rozbudowany o system wlewowy ciekłego brązu  jest obudowywany kolejną, tym razem jednorazową, formą ze specjalnej masy formierskiej. Podczas procesu wypalania w piecu, model woskowy uwięziony w odpornej na temperaturę formie wytapia się, wosk wypierany zostaje przez brąz i w ten sposób model woskowy wiernie przekształca się w model z brązu. Stąd też nazwa całego procesu- na wosk tracony. Po wyjęciu z pieca i wystygnięciu jednorazowa forma zostaje rozbita i "surowy" model z brązu poddany zostaje dalszej obróbce. Trzeba zaznaczyć, że ze względu na rozmiary modeli oraz ich nieregularny kształt, odlewane są one w wielu osobnych częściach, każda posiada osobną formę silikonową i jest osobno zalewana brązem w jednorazowej formie z masy formierskiej.  Wszystkie elementy podlegają wstępnej obróbce i dopiero po niej części modelu zespawane zostają w całość.

Po procesie tym następuje obróbka spawów, które należy ukształtować tak, by model prezentował się jako jedna bryła, nie zaś jako nienaturalne połączenie obcych sobie elementów.
Pozostaje jeszcze szlifowanie,  piaskowanie oraz finalnie patynowane modelu, który uznać można po tych zabiegach za wykonany.

 



Nie jest to jednak koniec pracy, ponieważ rzeźby, chociaż gotowe, nie są jedynym elementem ekspozycji; rozpoczyna się etap prac kamieniarkich, wykonania wcześniej zaprojektowanych postumentów i połączenia ich z gotowymi odlewami zabytków.

Efektu tych wszystkich prac możecie Państwo dotknąć, poczuć, zobaczyć na ekspozycji Dotyk historii.

 

▲ do góry